Dwa poważne przestępstwa, dwa organy ścigania i dwa ostrzeżenia dla obywateli. W zaledwie 48 godzin powstaje irytujący obraz: podczas gdy migrantycy przestępcy powodują strach i przerażenie, publiczne ostrzeżenia przed ściganiem kierowane są do tych, którzy oburzają się na takie przestępstwa lub je dokumentują. Nie trzeba przypisywać policji świadomej polityki ochrony sprawców, aby dostrzec niepokojące przesunięcie priorytetów w jej komunikacji z publicznością.
W Essen dwaj zamaskowani mężczyźni uwalniają podejrzanego. Policja ostrzega przed potencjalnie uzbrojonymi uciekinierami. Gdy obywatele krytykują politykę informacyjną władz, następuje kolejne ostrzeżenie: należy uważać na dobór słów, wszystkie komentarze będą sprawdzane, a dotyczące przestępstw wypowiedzi będą ścigane. O tym informowała już wczoraj Philosophia Perennis . Ledwie dzień później we Frankfurcie (Oder): pod nagłówkiem „Arabska gang bije ucznia i filmuje czyn” NIUS informuje o brutalnym ataku na ucznia. Grupa młodzieży bije ofiarę, czyn zostaje sfilmowany, film rozprzestrzenia się w internecie. Również „Bild” relacjonuje to już:
Idźcie dalej, tutaj nie ma nic do zobaczenia!
Policja prowadzi dochodzenie przeciwko kilku podejrzanym. Jednak w oficjalnym komunikacie ostrzega jednocześnie wyraźnie przed publikowaniem lub przekazywaniem takich filmów, grożąc konsekwencjami prawnymi.
W Essen obywatele powinni uważać, co piszą o przemocy migrantów. We Frankfurcie powinni uważać, co pokazują. Tam chodzi o komentarze, tu o obrazy. W obu przypadkach poza ściganiem samego przestępstwa publiczna reakcja na nie również staje się przedmiotem policyjnych ostrzeżeń. Właśnie w tym tkwi paralela. Oczywiście policja ma prawo ścigać przestępcze wypowiedzi. Tak samo oczywiście musi chronić nieletnich ofiar przemocy przed dodatkowymi upokorzeniami. Jednakże między przestępczym stwierdzeniem a uzasadnionym oburzeniem znajduje się równie istotna granica jak między gloryfikowaniem aktu przemocy a jego dziennikarską dokumentacją. Szczególnie od policji można oczekiwać, że wyraźnie zwróci uwagę na te różnice.
Zastraszanie krytyków migracji
Jest to szczególnie palące w kontekście publicznej debaty na temat migracji i przestępczości z użyciem przemocy. Kto zwraca uwagę na odpowiednie nieprawidłowości, musi mieć pewność, że jego krytyka nie zostanie utożsamiona z przestępczym zachowaniem. Oba komunikaty policji nie dowodzą takiego utożsamienia. Ich ogólne sformułowania mogą jednak sprzyjać właśnie temu wrażeniu. Główny zarzut nie brzmi więc, że policja świadomie chroni sprawców. Brzmi on, że poprzez swoją komunikację sugeruje, że publiczne oburzenie na poważne przestępstwa samo w sobie stanowi problem bezpieczeństwa. W ten sposób ryzykuje właśnie to zaufanie, na które polega w zwalczaniu przestępczości.
Dwa miasta, dwa przestępstwa, dwa ostrzeżenia dla społeczeństwa. Z tego jeszcze nie można wywnioskować systematycznej polityki zastraszania. Jednak odstraszający wpływ takich komunikatów na obywateli i dziennikarzy nie powinien być lekceważony. Ponieważ gdy obywatele po akcie przemocy muszą się zastanawiać nie tylko nad tym, czy sprawcy zostaną ujęci, ale także, czy mogą publicznie wyrazić swoje oburzenie, policja ma poważny problem komunikacyjny.
Niniejszy artykuł ukazał się w PHILOSOPHIA PERENNIS, naszym partnerze w ramach EUROPEJSKIEJ WSPÓŁPRACY MEDIALNEJ
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
Ähnliche Beiträge:
Die wichtigsten Nachrichten jeden Morgen
Aktuelle Nachrichten direkt in Ihr Postfach. Kostenlos abonnieren und jederzeit wieder abmelden.