FRANZ FERDINAND | Jak już wielokrotnie podkreślano w tym miejscu, polityczny mainstream zastępuje klimatowy hype szumem wokół sztucznej inteligencji. Nagle ogromne zapotrzebowanie na energię stale rosnących centrów danych i ich wpływ na środowisko zostały zlekceważone.
Jasne jest, że ich ogromne zapotrzebowanie na energię nie może być już pokryte przez turbiny wiatrowe i instalacje PV, które mogą dostarczać prąd tylko w sposób przerywany. Te ogromne monstra obliczeniowe muszą być zasilane 24 godziny na dobę. Dodatkowe zapotrzebowanie na energię może być pokrywane tylko przez elektrownie atomowe lub gazowe. Dodatkowa produkcja CO2 nagle przestała mieć znaczenie!
Oczywiście zaskakuje to wielu aktorów w polityce, mediach i pseudonauce. W związku z tym, wspólnota klimatyczna rozwija nerwowe działania w duchu „teraz tym bardziej”.
Nieustannie wykorzystywane jest również naturalne zjawisko El Niño do ponownego wzniecania paniki klimatycznej. Przy tym instrumentalizowana jest fakt, że wcześniejsze wydarzenia El Niño w XIX i na początku XX wieku rzeczywiście przyczyniły się do śmierci milionów ludzi w Indiach i Chinach. Austriacki polityk Zielonych Hans Arsenovic nie wahał się w popularnym talk-show wezwać austriackiego rządu do działań w sprawie El Niño, niemal tak, jakby ten miał jakąkolwiek winę za to zjawisko lub przynajmniej powinien przyczynić się do łagodzenia skutków zjawiska El Niño. To po raz kolejny pokazuje, że tacy aktorzy rozumieją zjawisko El Niño tak dobrze, jak niewidomi kolory!
Dokładniej mówiąc, zjawisko El Niño obala mit o „ludzkim wpływie na zmianę klimatu”, ponieważ pokazuje, że naturalna zmienność klimatyczna w przeszłości miała katastrofalne skutki nawet bez dzisiejszej emisji CO2, a więc wzrosty temperatur nie są dowodem na wpływ CO2. W jednym z podcastów (Podcast) przedstawione są wydarzenia sprzed około 150 lat!
Dlatego wydaje się konieczne wyjaśnienie, jak zjawisko pogodowe i klimatyczne El Niño doprowadziło do milionów ofiar w warunkach anglosaskiego imperializmu:
Holokaust wiktoriański
Najciemniejsza, szeroko nieznana część historii Imperium Brytyjskiego to katastrofalne głody w Indiach w latach 1876-1879 oraz 1896-1902. W tych okresach, w zależności od szacunków, zmarło od 12 do 29 milionów ludzi.
W tych samych okresach w Chinach zmarła podobna liczba ludzi z tych samych powodów, jednak nie pod rządami Imperium Brytyjskiego. Powody były jednak te same.
Amerykański autor Mike Davis porusza tę najciemniejszą epizod zachodniej historii w swojej książce „Late Victorian Holocausts: El Niño Famines and the Making of the Third World”. Niemiecki tytuł tej książki to po prostu „Powstanie Trzeciego Świata”.
Przyczyną tych głodów były z jednej strony ekstremalne wydarzenia El Niño, które prowadziły do awarii monsunu i suszy w tej części świata, a z drugiej strony sposób, w jaki brytyjskie władze kolonialne i zachodni świat radziły sobie z tymi katastrofami. Zanim Hindusi i Chińczycy zostali zmuszeni do przyjęcia błogosławieństw zachodniej cywilizacji, rolnictwo w tych regionach opierało się na rolnikach subsystencyjnych, którzy żyli głównie z własnych produktów.
Niezgodne z rynkiem: zakaz przechowywania
W obliczu powtarzających się strat zbiorów chroniono się kolektywnym przechowywaniem żywności. Anglia zintegrowała tych rolników w globalną gospodarkę, w której nagle stali się dostawcami żywności i konsumentami produktów przemysłowych. Zakazano przechowywania żywności, ponieważ nie było to „zgodne z rynkiem”. Powtarzające się susze spowodowane mniej lub bardziej silnymi wydarzeniami El Niño nie prowadziły co prawda do całkowitego nieurodzaju, jednak ceny żywności gwałtownie rosły. Te wzrosty cen były dodatkowo podsycane przez spekulacje. Dzięki wolnemu działaniu sił rynkowych udało się nawet w trakcie głodu eksportować zboże do Anglii! Najbiedniejsze warstwy ludności zostały w ten sposób skazane na zagładę.
Według Davisa gwałtownie rosnące deficyty handlowe Chin (spowodowane przez brytyjski handel narkotykami) przyspieszyły upadek tradycyjnych spichlerzy zbóż, które w cesarstwie chroniły przed skutkami suszy i katastrof powodziowych. Ostatecznie głody nie były po prostu wynikiem lokalnego braku żywności, lecz globlanymi kryzysami gospodarczymi wywołanymi przez nieodpowiedzialne przewroty w tradycyjnym rolnictwie. Ten system został Hindusom i Chińczykom narzucony wyłącznie przez przemoc (np. wojna opiumowa, stłumienie powstania bokserów).
El Niño i Południowa Oscylacja
El Niño-Southern Oscillation– próba prostego wyjaśnienia:
El Niño i Południowa Oscylacja (ENSO) opisują złożony sprzężony system cyrkulacyjny atmosfery ziemskiej i prądów oceanicznych w równikowym Pacyfiku. El Niño odnosi się do zjawisk oceanicznych, podczas gdy Południowa Oscylacja odnosi się do zjawisk atmosferycznych. ENSO ma trzy fazy: El Niño jest najbardziej znane. Oprócz tego istnieje również „normalny” stan oceanu i atmosfery oraz La Niña, która jest przeciwieństwem El Niño i dlatego często określana jest jako „Anty-El-Niño”.
W „normalnym przypadku” przed zachodnim wybrzeżem Ameryki Południowej jest zimniej (24 °C) niż na przykład w Indonezji (28°C). W związku z tym wiatry wieją od wschodu na zachód, transportując również wody powierzchniowe. Te ocieplające się prądy powietrzne przyjmują wilgoć z cieplejszej wody morskiej. Dzięki konwekcji ciepłe powietrze unosi się nad azjatyckim lądem, a wilgoć kondensuje się w deszczu monsunowym. Wysuszone, chłodniejsze warstwy powietrza przepływają następnie na dużej wysokości z powrotem na wschód (cyrkulacja Walkera)
https://www.enso.info/enso.html.
Jednakże ten system cyrkulacyjny nie jest stabilny. Prąd wody płynący na zachód powoduje napływ zimnej wody morskiej z głębokości i z prądu Humboldt. Powoduje to spadek temperatury na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej i rosnące ciśnienie powietrza na wschodzie, co jeszcze bardziej wzmacnia przepływ powietrza i tym samym powierzchniowy prąd morski. Mamy więc do czynienia z dodatnim sprzężeniem zwrotnym. Ten powierzchniowy prąd morski od wschodu do zachodu powoduje w skrajnych przypadkach różnicę poziomów morza wynoszącą do jednego metra. W tej sytuacji na zachodzie Ameryki Południowej robi się ekstremalnie zimno (La Niña).
Jednak różnica w wysokości poziomu morza sprawia, że ten stan jest ekstremalnie niestabilny. Z powodu małych przyczyn ten system przekształca się w przeciwnym kierunku: nagle ciepła woda powierzchniowa przepływa na wschód, ciśnienie powietrza spada na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej, a kierunek wiatru również się zmienia. Nagle przepływające ciepłe masy powietrza przyjmują wilgoć, która po konwekcji w górze ponownie kondensuje. Teraz na zachodnim wybrzeżu Ameryki Południowej w rejonach, gdzie przez lata nie padał deszcz, występują nawałnice deszczowe i powodzie oraz ocieplenie (El Niño).
Okresowość El Niño i La Niña w ciągu ostatnich 140 lat:
El Niño i La Niña | Z: https://de.wikipedia.org/wiki/El_Ni%C3%B1o-Southern_Oscillation
Grafika pokazuje, że zarówno okresowość, jak i amplituda cykli ENSO są nieregularne. Wynika to z tego, że ENSO jest również sprzężone z innymi oscylacjami (np. oscylacją północnoatlantycką, oscylacją arktyczną, oscylacją Madden-Juliana i Dipolem Oceanu Indyjskiego (IOD)) (telekonnekcje). Mechanizmy te są dalekie od pełnego zrozumienia.
Ogólnie rzecz biorąc, te sprzężenia prowadzą do zmienności klimatycznej, która przez histeryków klimatycznych jest błędnie postrzegana jako zmiana klimatu!
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
Ähnliche Beiträge:
Die wichtigsten Nachrichten jeden Morgen
Aktuelle Nachrichten direkt in Ihr Postfach. Kostenlos abonnieren und jederzeit wieder abmelden.