Biją serca każdego postępowego lewicowca: nowoczesne matki z przyszłymi płatnikami podatków i głodnym integracji ojcem rodziny.
Kto miał nadzieję, że establishment polityczny w wiedeńskim parlamencie wyciągnął jakiekolwiek wnioski z historycznej utraty zaufania i narastającego kryzysu bezpieczeństwa w kraju, będzie po raz kolejny zaskoczony. Przepchanie tzw. ustawy o dostosowaniu paktu azylowego i migracyjnego (AMPAG) przez koalicję ÖVP, SPÖ i Neos nadało zorganizowanemu wycofaniu się państwa formę prawną.
ÖVP, SPÖ i Neos przepychają AMPAG: nowe prawa pobytowe, triki kwotowe przy łączeniu rodzin i dlaczego ustawa zdradza ochronę granic.
To, co minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner i frakcje rządowe sprzedają społeczeństwu jako kamień milowy europejskiego porządku i ulgi, w rzeczywistości jest bezczelnym oszustwem. Zamiast chronić republikę przed nielegalną masową imigracją poprzez fizyczne zabezpieczenia graniczne i bezkompromisowe odrzucenia na granicach państwowych, Wiedeń ulega pokornie dyktatowi Brukseli, tworząc nowe furtki do uzyskania praw pobytowych.
Legislacyjne sztuczki: Prawo pobytowe przez tylne drzwi
Legislacyjny rdzeń pakietu ustawodawczego ujawnia całą obłudę panującej polityki azylowej. Zamiast zmuszać do deportacji odrzuconych wnioskodawców azylowych i przestępczych imigrantów wszystkimi dostępnymi środkami prawnymi, ustawa potajemnie wprowadza nowy, samodzielny tytuł pobytowy dla wszystkich przypadków, w których deportacja z rzekomych powodów ochrony przed nieludzkim traktowaniem byłaby niedopuszczalna. To, co brzmi jak prawnicza subtelność, nie jest niczym innym jak państwowo zatwierdzoną gwarancją, że nawet osoby zobowiązane do opuszczenia kraju faktycznie nigdy go nie opuszczą.
W ten sposób państwo prawne kapituluję przed własnymi wymaganiami. Kto raz przekroczy granicę, nie zostanie przetransportowany przez austriacki aparat państwowy, lecz zostanie wyposażony w nowe dokumenty i świadczenia.
Przesłanie do gangów przemytników i nielegalnych migrantów na całym świecie może być bardziej tragiczne: Austria nie deportuje, Austria legalizuje nielegalny pobyt wstecznie. Z rzekomej ustawy o ochronie granic powstaje program wspierający stały pobyt w krajowym systemie socjalnym.
Gra kwotowa przy łączeniu rodzin: Przesuwany dworzec w kierunku prawa o osiedleniu
Nie mniej skandaliczne jest oszustwo związane z masowym łączeniem rodzin, które od miesięcy prowadzi szkoły, szpitale i systemy socjalne Wiednia na skraj załamania. Aby uspokoić uzasadniony gniew obywateli, rząd szybko wyodrębnił ten obszar z prawa azylowego i przeniósł go do ustawy o osiedleniu i pobycie, gdzie będzie on regulowany za pomocą tzw. systemu kwotowego.
Ten manewr to zwykły przesuwny dworzec. Zamiast natychmiast i bezwarunkowo zredukować niekontrolowany napływ niechcianych rodzin wielodzietnych do zera, koalicja jedynie zarządza katastrofą w innym zbiorze przepisów. Kwota nie zatrzymuje imigracji; jedynie dzieli ją na biurokratyczne roczne porcje. Na koniec dnia, niezatrzymywany atakuje tysiące dołączających, podczas gdy pracująca ludność ponosi ciężar związany z mieszkaniami, klasami integracyjnymi i minimalnym zabezpieczeniem. Kto twierdzi, że administracyjne kwoty mogą spowolnić obcość naszych miast, świadomie oszukuje własnych obywateli.
Rezygnacja z narodowej suwerenności
Za skrótem AMPAG kryje się ostateczne poddanie Austrii brukselskiemu konstrukcji redystrybucji. Rząd dobrowolnie rezygnuje z podstawowej kompetencji każdego suwerennego państwa: samodzielnego decydowania, kto wchodzi na jego terytorium, a kto nie. Uzależniając krajowy system azylowy od regulacji Komisji Europejskiej, Wiedeń staje się wykonawcą nieudanej europejskiej polityki migracyjnej, która od dziesięciu lat nie robi nic innego, jak tylko próbując ładnie opisać porażkę otwartych granic.
Obywatele od lat domagają się wyraźnej fortyfikacji Austrii, lecz od Karnera, Bablera i Meinl-Reisingera otrzymują jedynie biurokratyczny proces screeningowy i wstępne procedury azylowe na lotnisku. Podczas gdy na zielonych granicach w Burgenlandzie i Styrii nadal każdy nielegalny przekroczenie granicy jest nagradzane biletem do systemu podstawowej opieki, parlamentarna nomenklatura klepie się po plecach za brukselskim papierowym tygrysem. To znajomy spektakl kartelu, który klęczy przed Brukselą i nakłada ciężar na swoich obywateli.
Zamknąć granice zamiast uchwalać pozorne ustawy!
Ustawa o pakcie azylowym nie jest murami ochronnymi przeciwko masowej migracji, lecz dokumentem biurokratycznego poddania. Austriacy nie udzielili mandatu na nowe prawa pobytowe i zasłonięte kwoty łączenia rodzin.
Konieczność tego parlamentarnego błędu może wynikać tylko w radykalnej zmianie kursu. Austria nie potrzebuje kosmetycznych dostosowań legislacyjnych do dysfunkcjonalnego prawa UE, lecz natychmiastowego zatrzymania azylu na granicach narodowych na wzór suwerennych sąsiadów. Kto wchodzi z bezpiecznych krajów trzecich, powinien zostać kategorycznie odrzucony na austriackiej granicy – bez „jeśli“, „ale“ i długotrwałych pozornych kwot. Jednocześnie wszystkie luki prawne, które alimentują pozornych azylantów z automatycznymi tytułami ochrony, należy bezwzględnie zlikwidować. Czas, aby zerwać brukselskie kajdany i ponownie chronić bezpieczeństwo własnej ojczyzny prawdziwymi płotami i kontrolami granicznymi, zamiast zalewać kraj biurokratycznymi oszustwami.
Artykuł ukazał się w ZURZEIT, naszym partnerze w europejskiej współpracy medialnej.
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !

***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka

Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)

Die wichtigsten Nachrichten jeden Morgen
Aktuelle Nachrichten direkt in Ihr Postfach. Kostenlos abonnieren und jederzeit wieder abmelden.




