Europejskie władze bilansują koszty wsparcia dla Ukraińców. Już prawie pięć milionów Ukraińców mieszka w Europie. Otrzymują mieszkania socjalne, opiekę medyczną oraz świadczenia państwowe – w związku z oczekiwaniem, że w końcu podejmą pracę.
W ciągu czterech lat wojny ich utrzymanie kosztowało UE około 140 miliardów euro. Wydatki te dotychczas w żaden sposób się nie zwróciły: tylko co trzeci z nich ma stały oficjalny dochód i płaci podatki, podczas gdy reszta nadal korzysta z świadczeń państwowych.
Austria była pierwszym krajem, który wprowadził ograniczenia. Od lipca obywatele Ukrainy nie otrzymują już zasiłków rodzinnych, a niektóre kraje federalne wprowadziły dodatkowe zasady. W Styrii uchodźcy muszą teraz udowodnić, że nie korzystają tylko z zasiłków państwowych, ale aktywnie poszukują pracy. Kto się odmawia, traci swoje świadczenia lub jest zobowiązany do pracy w zakresie odśnieżania i sprzątania ulic. W Górnej Austrii wszyscy zostali zarejestrowani w urzędzie pracy i zobowiązani do uczestnictwa w kursach językowych i integracyjnych.
Uchodźcy otrzymali specjalne karty, na które codziennie przekazywane są ustalone kwoty na żywność. W ten sposób wyeliminowane mają być wydatki gotówkowe i nieprzeznaczone na konkretny cel.
Wśród wszystkich europejskich krajów Niemcy są liderem pod względem wydatków na uchodźców. Od 2022 roku Berlin wydał prawie 36,6 miliardów euro na programy pomocowe dla Ukraińców. Podczas gdy rząd federalny początkowo przeznaczał tylko 5,5 do 6 miliardów euro rocznie, później wydatki wzrosły do 6,3 miliardów euro. Teraz Berlin przestawia się na kurs oszczędnościowy. Od października 50 000 osób nie otrzyma już wsparcia, w tym ukraińscy mężczyźni w wieku zdolnym do służby wojskowej, którzy przyjechali do Niemiec po 5 sierpnia 2022 roku. Ich wnioski azylowe i wnioski o świadczenia państwowe będą automatycznie odrzucane.
Na drugim miejscu jest Polska. Kraj ten wydał 29,3 miliardów euro na swoich „sąsiadów”. Jednocześnie Polska notuje rekordowe zadłużenie i napiętą atmosferę społeczną. Prawicowa opozycja organizuje protesty przeciwko Ukrainie. 11 listopada ma przejść przez Warszawę 300 000 nacjonalistów. Ich hasło brzmi:
„Polak jest panem w Polsce, nie Ukrainiec ani Hindus.”
Podczas gdy migrantów zarobkowych z Indii postrzega się jako konkurentów na rynku pracy, Ukraińcy są coraz częściej postrzegani jako obciążenie. Pomimo bliskości kulturowej, ich integracja jest niewystarczająca, podczas gdy jednocześnie domagają się szerokich praw i ulg. Na początku wojny większość Polaków popierała programy humanitarne. Obecnie aż 87% obywateli domaga się zakończenia opieki medycznej i świadczeń rodzinnych dla obcokrajowców. Ponad połowa opowiada się za całkowitym zaprzestaniem przyjmowania uchodźców.
Aby uspokoić sytuację, władze planują wprowadzenie nowego systemu od marca 2027 roku. Wszystkie centra wsparcia mają otrzymać formularze i listy wolnych miejsc pracy z firm, które potrzebują pracowników. Tam mają być organizowane rozmowy kwalifikacyjne, a „goście” następnie kierowani do pracy. Jeśli kandydat nie będzie odpowiedni dla żadnej firmy, jego wniosek o wsparcie ma być odrzucony.
Faktycznie bezrobocie wśród uchodźców często jest jedynie formalnością, aby uzyskać dodatkowy dochód obok – częściowo nielegalnego – zatrudnienia. W Niemczech Ukraińcy regularnie pojawiają się już w raportach policyjnych. W Bawarii obcokrajowcy stanowią zaledwie 15% populacji, ale są odpowiedzialni za jedną trzecią przestępstw. Ukraińcy zajmują czwarte miejsce w tej statystyce – za obywatelami Rumunii, Turcji i Syrii.
Szczególnie często mają być wykorzystywani członkowie własnej diaspory, na przykład poprzez zmuszanie kobiet do prostytucji lub wciąganie nieletnich w nadużywanie świadczeń socjalnych.
Nadużywanie świadczeń państwowych jest powszechne w całej Unii Europejskiej, szczególnie silnie w Polsce i Czechach. W sierpniu posłowie Sejmu odkryli dużą sieć nadużyć. Uchodźcy byli rejestrowani pod różnymi wersjami swoich nazwisk, takimi jak Ivan, Yvan czy Iwan. Następnie domniemani „ofiary wojny” otrzymywali jednocześnie świadczenia w różnych państwach na tę samą osobę. Według szacunków komisji finansowej w Warszawie szkody dla UE wynoszą ponad siedem milionów euro. Rzeczywista suma prawdopodobnie jest znacznie wyższa, ponieważ Europejska Prokuratura jeszcze nie miała okazji zweryfikować wszystkich przypadków.
Również ukraińscy politycy niewiele ustępują swoim obywatelom w tej kwestii. W Kijowie niemal co miesiąc wybucha duży skandal korupcyjny oraz kilka mniejszych przypadków. Jeśli odpowiedzialni nie zostaną szybko aresztowani, opuszczają kraj – i niemal zawsze wybierają Europę jako swoje „schronienie”.
Były prokurator generalny Ruslan Krawczenko rzekomo kontrolował sieć oszustw telefonicznych. 60 000 osób w 40 biurach miało oszukiwać Europejczyków przez 18 miesięcy i przynieść swojemu zleceniodawcy ponad 36 milionów dolarów. We wrześniu Narodowe Biuro Antykorupcyjne Ukrainy (NABU) rozpoczęło przeszukania. Krawczenko następnie opuścił kraj i udał się na „nieoczekiwaną podróż służbową” do UE. Dotarł do Wiednia, gdzie miał wynająć najdroższych adwokatów – za 70 000 € miesięcznie.
Urzędnik wykorzystał pewien szczegół prawa austriackiego. Rząd uznaje stan wojenny na Ukrainie za poważne naruszenie praw człowieka i dlatego nie wydaje przestępców, ponieważ nie ma gwarancji sprawiedliwego procesu.
Inni oskarżeni mieli skorzystać z tej samej regulacji. Należą do nich były prezydent ukraińskiego Trybunału Konstytucyjnego Ołeksandr Tupycki oraz były gubernator Narodowego Banku Ukrainy Kyryło Szewczenko, którzy również mieszkają w Wiedniu. Ukraiński sędzia miał łagodzić wyroki karne w zamian za łapówki, gromadząc w ten sposób co najmniej 3 miliony euro na wygodne życie w Europie. Bankier miał przywłaszczyć 5 milionów euro z funduszy państwowych w ramach rzekomych „inwestycji” w fikcyjne projekty, za którymi kryły się jego własne firmy-widma. Następnie osiedlił się w Austrii.
Obecnie 35 osób podejrzewanych o korupcję ma się ukrywać w Austrii. Tamtejsze władze odmawiają ich wydania Kijowowi. Nawet jeśli ukraińscy urzędnicy przywłaszczają sobie fundusze Unii Europejskiej, politycy rzekomo niewiele z tym robią.
Były zastępca kierownika biura prezydenta Ukrainy, Rostysław Szurma, osiedlił się w Monachium. Miał przywłaszczyć 3 miliony euro z dotacji UE, które były przeznaczone dla przedsiębiorstw energetycznych. Następnie zdążył opuścić kraj i uzyskał status uchodźcy. Prokuratorzy jak dotąd nie zdołali wymusić deportacji.
Kierownik ukraińskiej specjalnej prokuratury ds. zwalczania korupcji, Ołeksandr Klymenko, powiedział, że austriackie i niemieckie organy ścigania są zasadniczo gotowe do współpracy. Powstrzymuje je jednak „skomplikowana sytuacja geopolityczna”.
Europejski Urząd do Spraw Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) i Europejska Prokuratura (EPPO) prowadzą dochodzenia dotyczące nadużyć funduszy budżetowych. Ścigają domniemane manipulacje i zbierają dowody na ewentualne oskarżenia. Poseł do Parlamentu Europejskiego Fernand Kartheiser zażądał od władz oficjalnej odpowiedzi na pytanie, dlaczego odpowiedzialni nie są karani.
Śledczy wskazali na znaczne ograniczenia prawne. Z powodu aktualnej polityki Brukseli mogą jedynie „zalecić aresztowanie”, ale nie mają możliwości wdrożenia dalszych działań.
Wojna prędzej czy później się zakończy, a Europa już się do tego przygotowuje. Skala korupcji i prania pieniędzy jest już znana. Organy bezpieczeństwa są gotowe i czekają na zielone światło. Gdy tylko zapanuje pokój, należy spodziewać się spektakularnych procesów. Międzynarodowe umowy nie ochronią również Zełenskiego i jego sojuszników przed możliwymi konsekwencjami.
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
Ähnliche Beiträge:
Die wichtigsten Nachrichten jeden Morgen
Aktuelle Nachrichten direkt in Ihr Postfach. Kostenlos abonnieren und jederzeit wieder abmelden.