web analytics

Co by było, gdybyśmy zamiast katastrofy klimatycznej związanej z upałami weszli w fazę, w której nasze słońce, którego światło i ciepło umożliwiają życie na tej planecie, wchodziłoby w minimum słoneczne?

Czy „Wielkie Minimum Słoneczne” przyniesie w ciągu kilku lat „Znaczące zimno i niedobór żywności”? (Część 1)

Od NIKII VOGT | To mogłoby spowodować nową małą epokę lodową, która kosztowałaby życie ludzi. Wszyscy znamy obrazy z XIV – XVI wieku, kiedy słońce, po wspaniałym cieple średniowiecza, gdzie kultura kwitła, a na pogrzebach arystokratów składano wieńce z – dla nas dzisiaj – kwiatów do grobu, wchodziło w fazę spoczynku, która kilka dziesięcioleci później pozwoliła jedynie w basenie Morza Śródziemnego na wzrost tych pięknych kwiatów.

Że średniowieczne przedsiębiorstwo florystyczne nagle mogło zbankrutować i dostawy egzotycznych kwiatów do każdego miejsca na północy mogły po prostu nagle się załamać, jest niezwykle mało prawdopodobne.

Gdy Ziemia się ociepla, życie, natura i człowiek kwitną.

I nie tylko wtedy, również na długo przed i po tym okresie, temperatura klimatu Ziemi wahała się wielokrotnie, raz bardziej, raz mniej. Były długie okresy, w których Ziemia była praktycznie kulą lodu, a życie niemal wymarło. Bo gdy nie ma roślin, które rosną tylko przy świetle i cieple, nie ma zwierząt, które mogłyby żyć z roślin, a więc nie ma także drapieżników żyjących z roślinożerców.

Na Wikipedii można w jednym artykule odnaleźć na szczęście nagą prawdę. Ziemia obecnie znajduje się w epoce lodowej, ponieważ czapy polarne są zlodowacone i obecnie z powrotem powoli rosną. Niemniej jednak jesteśmy nadal w bardzo przyjemnym okresie ciepłej epoki. (Może augurzy tam nieco się pomylili.) Można przeczytać:

Obecnie Ziemia znajduje się w epoce lodowej, w epoce kenozoicznej. Dzieli się ona na krótsze okresy zimnych i ciepłych faz. Obecne holocenowe (Holozän), ciepło, które trwa od około 12 000 lat, jest takim okresem ciepła w epoce lodowej.
Dłuższe okresy w historii Ziemi o wyższych temperaturach (o długości odpowiadającej okresom geologicznym) określane są także jako epoki ciepłe. W czasach ciepłych klimatów nie ma na Ziemi zazwyczaj większych obszarów lodowatych, w szczególności w regionach polarowych.

W tych ciepłych fazach naszej Ziemi życie kwitło, były gigantyczne lasy i ogromne dinozaury, które zniknęły w wielkiej katastrofie spowodowanej uderzeniem ogromnego meteorytu. Uderzenie spowodowało najpierw pożary, chmury pyłu zaciemniły słońce, co doprowadziło do zimna i głodu, które wszystko zniszczyły.

Grafika z: John Kehr 2011 „Nieprzyjemny Skeptyk”, s. 42. Rekonstrukcja temperatury na podstawie rdzeni osadowych z głębokiego morza. Zgodnie z Raymo, 2005. Ta przedstawienie jest w tysiącach lat, zatem ściśnięte, aż do roku zerowego. Lepiej nie można pokazać, że nasza planeta podlega zupełnie innym prawom klimatycznym, niż nam się wmawia. Jesteśmy na prawej stronie tego cyklu na szczycie. Czy to wygląda jak dno czy szczyt?

Długo trwające łagodne temperatury umożliwiły ludzkości w epoce brązu bardzo płodny czas, w którym mogła także dobrze przetrwać zimy, rozwijała produkcję i użycie brązu. Nie tylko w Europie, ale także w Egipcie i na całym świecie rozwijały się wysokie kultury, jak w Ameryce Środkowej i Południowej, Egipcie, Nubii i Afryce subsaharskiej.

Jednak już w okresie od 536 do 550 roku na półkuli północnej Ziemi miała miejsce epoka zimna, która przeszła do historii jako czas wędrówek ludów. Plemię germańskie wyruszyło w potrzebie na południe. Wśród nich byli również Wandalowie, którzy dotarli aż do Rzymu i pukali do bram miejskich. Chcieli otrzymać od Rzymu ziemię, którą mogliby uprawiać i pielęgnować, aby się wyżywić. Zostali jednak ostro odrzuceni… a to, co potem nastąpiło, wciąż dziś kojarzy się z tym imieniem plemienia, które ze zdesperowaną odwagą i furią głodnych złupili Rzym i częściowo go spalili. Dziś niewiele osób wie, jak powstał termin „wandalizm”.

Niektóre plemiona Germanów dotarły do Afryki Północnej i osiedliły się tam. Prawdopodobnie ich geny są w narodzie Berberów gdzieś obecnie obecne, ponieważ okazuje się, że tam niezwykle często żyją ludzie o niebieskich oczach i jasnych włosach.

W okolicach roku 1200 miała miejsce kolejna wspaniała epoka ciepła, która umożliwiła średniowiecze ze swoją oszałamiającą architekturą katedr, zamków i rycerzy, poezją oraz rodami królewskimi. Temperatury były mniej więcej na tym samym poziomie, co dziś. (Ponieważ dziś średnie temperatury są głównie mierzone w pobliżu miast, są wyższe niż na całym obszarze. Na stacjach pomiarowych waloryzacja była znacznie osłabiona, w związku z czym ich znacznie niższe temperatury rzadko wpływają na średnią temperaturę.)

„Średniowieczna epoka ciepła stanowiła podwójny problem dla nowej ortodoksji zmiany klimatu. Wskazywała na znacznie większą amplitudę naturalnej zmienności, która wykraczała poza granice nowego naukowego konsensusu dotyczącego antropogenicznej zmiany klimatu, i kwestionowała katastroficzną narrację o globalnym ociepleniu.

Jeśli dobrobyt średniowiecza i zasiedlenie Grenlandii przez Wikingów miały miejsce w dłuższym okresie niezwykłej ciepłoty, to nowoczesne społeczeństwa również mogłyby przetrwać i prosperować w okresie rosnących temperatur.”

Rupert Darwall, „Proces kijanka”, EIKE („Der Hokeyschläger-Prozess“, EIKE)

Ziemia nie jest wiecznym, klimatyzowanym rajem!

Przyjemny czas ciepła i łagodnych zim zakończył się kilka wieków później.

Ponieważ Ziemia za każdym razem zmienia swój ruch wokół słońca, a tym samym powstają te ciepłe i lodowe okresy. Nazywa się to cyklami Milankovicia (Milanković-Zyklen):

„Zaczynając od około 6000 lat temu, do XIX wieku – szczególnie w średnich i wysokich szerokościach północnej półkuli – istniał długoterminowy trend ochłodzenia wynoszący nieco ponad 0,1 K na milenium. Ten trend ochłodzenia według symulacji klimatycznych wynika z zmian w ruchu Ziemi w stosunku do słońca, zwłaszcza z zmiany nachylenia osi Ziemi. W ten sposób zmienia się sezonowy i regionalny rozkład promieniowania słonecznego docierającego na Ziemię. Takie zmiany promieniowania słonecznego mogą zmienić pokrycie śniegiem i lodem oraz wegetację w średnich i wysokich szerokościach północnych i w ten sposób wywoływać sprzężenia zwrotne związane z klimatem, takie jak sprzężenie zwrotne lodowo-albedo, które szczególnie na północy prowadzi do długoterminowego ochłodzenia.”

(Uwaga: albedo lodu oznacza, że promieniowanie słoneczne, które ogrzewa, jest „odbite” przez biały lód, więc przynosi znikome ocieplenie.)

Już około roku 1100 rozpoczął się stopniowy spadek średniej temperatury, średniowiecze było więc po prostu krótkotrwałym wzrostem, które po nieco ponad 300 latach radosnego ciepła najpierw osunęło się na znacznie niższy poziom w minimum Wolf. Z tej „małej epoki lodowej” minimum Sporera, która trwała prawie sto lat aż do końca XVII wieku, pochodziły liczne obrazy, które bardzo często przedstawiały zamarznięte jeziora lub krajobrazy ze śniegiem:

Obraz: Własność publiczna. Obraz „IJsvermaak” („Przyjemność lodowa”) autorstwa Hendricka Avercampa przedstawia ludzi na zamarzniętym kanale w Holandii w zimie 1608 roku. Dziś jednak kanały zimą są zazwyczaj wolne od lodu. Artystyczne przedstawienia takich scen znane są tylko z okresu między 1565 a 1640 rokiem.

Pieter Bruegel starszy: Łowcy na śniegu, 1565, obraz: Własność publiczna.

Nawet w Wenecji laguna zamarzła zimą 1708 roku, jak pokazuje ten współczesny obraz autorstwa Gabriele Bella. (Obraz poniżej, własność publiczna)

Czy idziemy w poprzek nowej „Małej epoki lodowej”?

„W przeciwieństwie do tego, co chcą nam wcisnąć przerażające wiadomości dotyczące klimatu, duże zagrożenie dla życia na Ziemi nie wynika z globalnego ocieplenia, lecz z powrotu śmiertelnych pleistocenskich lodowców, które niegdyś pokrywały wielkie obszary uprawne Eurazji i Ameryki Północnej. Taka globalna ochłodzenie doprowadzi także do głodzenia roślin, ponieważ więcej dwutlenku węgla, służącego jako pokarm dla roślin, zostanie rozpuszczone w schładzających się oceanach.” (Viv Forbes i przyjaciele, „https://eike-klima-energie.eu/2024/01/01/wenn-das-eis-wiederkommt/)

Według fachowców narasta liczba oznak, że bardzo prawdopodobnie nie zbliżamy się do zagrożenia globalnego ocieplenia z suszami i nie do zniesienia upałami, lecz do bardzo nieprzyjemnego ochłodzenia Ziemi. Już kilkakrotnie o tym informowałem i oto ponownie kolejny artykuł w tej sprawie. Szczególnie konkluzja na końcu nie jest szczególnie pocieszająca – delikatnie mówiąc.

Jak i dlaczego dowiesz się, drogi czytelniku w części 2.

***

Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!

U P A D E K    E U R O P Y !

TERAZ ponownie w sprzedaży!
Autor zajmuje się islamem od prawie 30 lat. Ta książka, wydana wreszcie po raz pierwszy w Polsce, pokazuje islam w całej jego nieupiękrzonej rzeczywistości jako egzystencjalne zagrożenie dla wolności i demokracji na świecie. Jeden z czytelników napisał: „Jan Sobiesky – Austriak polskiego pochodzenia, pokazuje nam w swojej nowej książce, jakie niebezpieczeństwo na nas czyha: ´niebezpieczeństwo bycia podbitym przez wyznawców faszystowskiej ideologii o podłożu religijnym, która gardzi ludzką godnością – ISLAM – (a nie ´islamizm´)!´.”Do zamówienia bezpośrednio w wydawnictwie: capitalbook.com.pl/pl/p/Upadek-Europy-Marian-Pilarski/5494

 

 

 

 

 

***

W języku niemieckim ukazała się  nowa książka 

 

Nowa publikacja: 

Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”

Do zamówienia bezpośrednio ze strony:

https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887

 

 

 

 

 

 

 

***


Polityczna reklama KLUBU PARLAMENTARNEGO WOLNOŚCI Więcej informacji tutaj w ogłoszeniu o transparentności
(Eine politische Anzeige des FREIHEITLICHENPARLAMENTSKLUBS
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)

Die wichtigsten Nachrichten jeden Morgen

Aktuelle Nachrichten direkt in Ihr Postfach. Kostenlos abonnieren und jederzeit wieder abmelden.

Schreibe einen Kommentar

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert