Europa starzeje się – i to szybciej, niż się spodziewano. W 2024 roku w 27 państwach członkowskich UE urodziło się tylko około 3,55 miliona dzieci. Jednocześnie współczynnik urodzeń spadł do 1,34 dziecka na kobietę – najniższego poziomu od początku porównywalnej statystyki UE w 2001 roku.
Liczby te są więcej niż tylko demograficzną dygresją. Dotyczą przyszłości rynku pracy, państwa opiekuńczego i gospodarki.
Europa ma coraz mniej dzieci
Według Eurostatu w 2024 roku urodziło się około 117 000 dzieci mniej niż w roku poprzednim. Średni współczynnik urodzeń spadł z 1,38 do 1,34 dziecka na kobietę.
Dla porównania: przy obecnych warunkach śmiertelności, w dłuższej perspektywie potrzebne byłoby około 2,1 dziecka na kobietę, aby pokolenie mogło się samo utrzymać bez netto imigracji. Żadne państwo członkowskie UE nie osiąga już tej wartości.
Szczególnie niskie współczynniki urodzeń odnotowują Malta, Hiszpania i Litwa. Również Francja, przez dziesięciolecia uznawana za wzorowe państwo polityki rodzinnej, obecnie znacznie odbiega od poziomu reprodukcji. Skutki są już widoczne. Od lat w Unii Europejskiej umiera więcej osób, niż się rodzi. Naturalny przyrost ludności jest ujemny. Liczba ludności rośnie tylko dzięki imigracji.
Przyczyny są złożone – debata często jednostronna.
Dlaczego rodzi się coraz mniej dzieci, nie można zredukować do jednego powodu. Wysokie koszty mieszkania, niepewność ekonomiczna, trudności w pogodzeniu pracy i rodziny, późniejsze związki oraz rosnący wiek przy narodzinach pierwszego dziecka mają znaczenie, podobnie jak zmiany społeczne.
Skutki zmian demograficznych: niedobór wykwalifikowanej siły roboczej, finansowanie systemów emerytalnych czy potrzeba dodatkowej migracji zarobkowej. O wiele rzadziej mówi się o tym, jak trwale poprawić warunki dla młodych rodzin.
Imigracja może krótkoterminowo złagodzić spadek populacji aktywnej zawodowo i złagodzić braki na rynku pracy. Nie zastępuje jednak polityki rodzinnej. Przyczyny malejących wskaźników urodzeń pozostają w ten sposób niezmienione.
Przyszłość Europy decyduje się dzisiaj.
Kryzys demograficzny nie jest wyzwaniem na odległą przyszłość. Już dzisiaj wpływa na rynek pracy, finansowanie systemów socjalnych i rozwój gospodarczy Europy. Nawet rosnący współczynnik urodzeń odciąży rynek pracy dopiero po znacznej zwłoce. Polityka rodzinna zatem nie jest krótkoterminową odpowiedzią na niedobór wykwalifikowanej siły roboczej, ale długoterminową inwestycją w przyszłość kraju.
Właśnie dlatego pytanie o warunki dla rodzin powinno zyskać zdecydowanie wyższy wymiar polityczny. Kto chce trwale poradzić sobie ze zmianami demograficznymi, nie może ograniczać się do zarządzania ich skutkami.
Prawdziwe wyzwanie demograficzne Europy nie zaczyna się na zewnętrznych granicach. Zaczyna się tam, gdzie coraz mniej młodych ludzi podejmuje decyzję o założeniu rodziny.
Artykuł ten ukazał się w ZURZEIT, naszym partnerze w EUROPEJSKIEJ WSPÓŁPRACY MEDIALNEJ.
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
