Dumna para Spahn z wózkiem dziecięcym. | Zdjęcie: zrzut ekranu z Facebooka
Jens Spahn i jego mąż „odzyskali dziecko“ dzięki matce zastępczej z USA – a CDU milczy na temat tego, że jeden z jej czołowych polityków bezceremonialnie przeniósł zakazane w Niemczech model biznesowy za granicę.
Dziecko jako towar: Przypadek Spahna pokazuje moralny bankructwo CDU
Przypadek małżeństwa Spahn pokazuje, jak szybko tak często przywoływany chrześcijański obraz człowieka jest zastępowany przez ideologię transhumanistyczną, gdy tylko pojawiają się pragnienie posiadania dzieci, pieniądze i wykonalność medycyny reprodukcyjnej.
Macierzyństwo zastępcze jest w Niemczech zabronione, ponieważ prawodawca nie chciał poddać ludzkiego ciała, a zwłaszcza macierzyństwa, rynkowi. Ciąża nie jest usługą, lecz wyrazem wyjątkowego związku fizyczno-duchowego między matką a dzieckiem. Kto czyni ją umową podlegającą egzekucji, fundamentalnie zmienia charakter ludzkiego poczęcia: z daru staje się produktem, matka jest usługodawczynią, a dziecko rezultatem zamówienia.
screenshot sueddeutsche de 4. April 2020
Jeszcze w roku 2020 pewien minister zdrowia, nazwany Jens Spahn, słusznie stwierdził: Macierzyństwo zastępcze pozostaje w Niemczech zabronione! Uzasadnienie: poważne „zagrożenie dobra dziecka“ i nie do przyjęcia konflikty tożsamości.
W tym tkwi prawdziwy skandal. Nowoczesna medycyna reprodukcyjna obiecuje spełnić każde pragnienie posiadania dzieci. Jednak z zrozumiałego pragnienia nie staje się prawo. Prawo natury nie zna prawa do dziecka. Zna natomiast prawo każdego dziecka, by nie stać się obiektem cudzych interesów i najpierw dorastać przy swojej biologicznej matce i biologicznym ojcu. Ciąża dla osób trzecich jawnie narusza jedność małżeństwa, macierzyństwa i godności człowieka. Dlatego macierzyństwo zastępcze stanowi poważne naruszenie godności zarówno kobiety, jak i dziecka. Człowiek nigdy nie może być środkiem do celu. Dotyczy to również sytuacji, gdy cel wydaje się emocjonalnie zrozumiały.
Gdzie pozostaje krzyk CDU?
Zauważalne jest, że ważniejsza jest nie prywatna decyzja Jensa Spahna, lecz ogłuszające milczenie jego partii lub wręcz entuzjastyczne wsparcie dla transakcji Spahna: Julia Klöckner była jedną z pierwszych gratulujących, gdy radosna wiadomość obiegła świat. CDU wciąż postrzega siebie przynajmniej na papierze jako partię z chrześcijańskim obrazem człowieka. I jest taka promowana przez zharmonizowanych przedstawicieli kościoła jako partia do wyboru. Odwołuje się do chrześcijańskiego dziedzictwa Europy, do godności człowieka i rodziny jako fundamentu społeczeństwa. Do tej bezczelnej hipokryzji pasuje, że Spahn powołuje się na ojca kościoła Franz Beckenbauera, który miał powiedzieć: „Drogi Bóg cieszy się z każdego dziecka“.
Gdy jeden z ich najważniejszych przedstawicieli korzysta z modelu biznesowego, który świadomie został zabroniony w Niemczech, społeczeństwo ma prawo oczekiwać, że partia w tej sprawie zajmie jednoznacze i wyraźne stanowisko. Kto rzekomo reprezentuje normy polityczne, nie powinien ich dewaloryzować, omijając je w obcych krajach przy wystarczających możliwościach finansowych. Prawnie macierzyństwo zastępcze przeprowadzone za granicą, zgodnie z tamtejszym prawem, może być dozwolone. Moralnie jednak pozostaje pytanie, czy to, co niemiecki prawodawca odrzuca z powodów ochrony godności ludzkiej, wystarczy, by przemieszczenie w miejsce zmieniło swoje etyczne problemy. W przypadku seksualnego wykorzystywania dzieci prawodawca słusznie wyciągnął właściwe konsekwencje. Dla centralnych przestępstw seksualnych – w tym seksualnego wykorzystywania dzieci, poważnych przypadków wykorzystywania, gwałtu i niektórych czynów wobec młodzieży – niemieckie prawo karne zgodnie z § 5 nr 8 StGB obowiązuje niezależnie od tego, czy czyn w obcym miejscu był przestępstwem. W szczególności warunkiem jest, że sprawca był Niemcem w chwili czynu lub miał swoje źródło utrzymania w Niemczech.
Matka i dziecko jako towar
Obrońcy macierzyństwa zastępczego regularnie argumentują wolnością i samostanowieniem. Ale ta wolność zawsze ma swój koszt, który ponoszą inni. To kobieta, której ciało przez dziewięć miesięcy staje się przedmiotem umowy. To dziecko, które od początku swojego istnienia jest przedmiotem umowy między dorosłymi, towarem, którym dorośli handlują. Które można, jeśli nie spełnia oczekiwań, zgodnie z umowami handlowymi, zwrócić. I to społeczeństwo, które pro forma nadal oburza się na wykorzystywanie dzieci poprzez handel nimi, ale stopniowo akceptuje, że ludzkie życie może być zorganizowane według zasad globalnego rynku.
Birgit Kelle konsekwentnie zauważa:
„Z Jensem Spahnem i Hendrikiem Streeckiem to teraz w ciągu kilku miesięcy dwóch homoseksualnych posłów CDU, którzy omijają zakaz macierzyństwa zastępczego w Niemczech i zdobywają dziecko za granicą. Teraz mam was dość, CDU“.
Szczególnie nieliczni politycy, dla których godność osoby ludzkiej wydaje się wciąż wartością niepodważalną, powinni z niepokojem obserwować ten rozwój. Ponieważ rynek nie zna naturalnych granic. To, co dziś nazywa się macierzyństwem zastępczym, może jutro oznaczać selekcję genetyczną, dzieci zgodne z katalogiem lub sztuczne macice. Kto odrywa człowieka od jego naturalnego pochodzenia, wcześniej czy później uczyni go całkowicie przedmiotem technicznej wykonalności. Papież Benedykt XVI wielokrotnie ostrzegał, że wolność bez prawdy prowadzi do autocanibalizmu. Dokładnie w tym punkcie stoimy dzisiaj.
Spahn jako protagonista antychrześcijańskiego, transhumanistycznego obrazu człowieka
Na dodatek jest jeszcze jeden aspekt: Prawo nie jest jedynie technicznymi regulacjami, ale wyrazem moralnego porządku. Kto uważa, że prawo jest błędne, powinien działać na rzecz jego zmiany. Kto natomiast publicznie je akceptuje, ale prywatnie omija poprzez modele za granicą, niszczy zaufanie do państwa prawnego, a szczególnie do swojej osobowości politycznej. Powstaje wrażenie istnienia dwóch standardów moralnych: jeden dla przeciętnego obywatela i jeden dla tych, którzy dysponują ogromnymi niezbędnymi środkami finansowymi. Zgodnie z dawnym, już w Rzymie potępianym mottem: „Quod licet Iovi, non licet bovi: Co Jupiterowi wolno, nie wolno wołowi“.
Dlatego przypadek Spahna nie jest jedynie tragiczną, prywatną historią rodzinną. Jest to lekcja dotycząca stanu klasy politycznej, która jeszcze retorycznie przywołuje chrześcijański obraz człowieka, ale w kluczowych kwestiach coraz bardziej zatruta jest przez typowego dla lewicowego obrazu człowieka (linke Menschenbild) trans- i posthumanistycznego ducha czasu. Kto traktuje „C“ w nazwie partii poważnie, nie może być obojętny wobec macierzyństwa zastępczego. Ponieważ chrześcijaństwo nie mierzy wartości człowieka tym, czy był on pożądany lub zaplanowany, lecz tym, że jest osobą i podobieństwem Bożym. Z tego powodu jego powstanie nigdy nie może być przedmiotem modelu biznesowego. Kto to przeoczy, przekształci klientów na rynku handlu ludźmi w kochających rodziców.
Ten artykuł ukazał się na PHILOSOPHIA PERENNIS, naszym partnerze w EUROPEJSKIEJ KOOPERACJI MEDIALNEJ.
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
