Ryan Perkins o masterplanie elit finansowych na zniszczenie europejskiego przemysłu | Obraz: Substack Ryan Perkins
Autor i analityk Ryan Perkins postrzega deindustrializację Europy jako zamach stanu, a nie przypadek: Zmuszone przez amerykańskie cła i umowy energetyczne do poddaństwa, niemieckie kapitały uciekają również do Chin.
Artykuł Ryana Perkinasa o ostatecznym zamachu stanu kapitału w tłumaczeniu na język niemiecki
Złamanie suwerenności UE na dwóch frontach
W poprzednim artykule „Deindustrializacja Niemiec to zamach stanu kapitału” [zobacz link do artykułu UM poniżej] wyjaśniłem, że systematyczny spadek przemysłowej bazy kraju nie był przypadkiem, ale wynikał z dobrowolnej zgody na pierwszeństwo kapitału finansowego nad przemysłem. W międzyczasie obserwujemy ostatnią, brutalną fazę tego procesu:
Zmuszona do przemieszczenia europejskiego kapitału, który z jednej strony został wycofany przez Stany Zjednoczone, a z drugiej przekształcony w Chiny:
W wyniku czego przemysłowy rdzeń kontynentu zostaje całkowicie wydrążony!
Tak zwana „Umowa dotycząca przywrócenia równowagi handlowej” [umowa handlowa UE/USA], która została zatwierdzona przez parlament europejski w lipcu 2025 roku, była mniej umową, a bardziej jednostronną deklaracją kapitulacji:
De facto przypieczętowała status Europy jako gospodarki wasalnej!
Znakami celnymi w wysokości 15 procent na większość eksportu UE oraz stawkami 50 procent na stal i aluminium, transatlantycki korytarz handlowy staje się coraz bardziej drogą jednokierunkową. Następujące klauzule, takie jak przymusowe zakupy przewartościowanego amerykańskiego skroplonego gazu ziemnego (LNG) za 750 mld USD oraz zobowiązanie do importu amerykańskiej broni za 600 mld USD, nie odpowiadają warunkom umowy handlowej, lecz raczej warunkom płatności za ochronę. W ten sposób na systematycznym poziomie wyciągane są europejskie kapitały, a kontynent podlega długoterminowej zależności energetycznej i militarnej.
[Nota redakcji: Po brutalnym zamachu stanu w Kijowie przez służby w 2014 roku, co umożliwiło neo-faszystowskie przejęcie władzy, klienci rosyjskiego gazu z Europy UE skarżyli się na „wysokie ceny rosyjskiego gazu”, podczas gdy w tym czasie tysiąc metrów sześciennych gazu wynosił około 175 USD. Marzyli o tym, aby Rosjanie dostarczali „ceny rynkowe” najlepiej przez giełdę: To marzenie „Europejczyków” zostało w pełni zrealizowane. Obecnie w Niemczech LNG (skroplony gaz) kupowany jest po cenach przewyższających 1000 USD za tysiąc metrów sześciennych z zagranicy, czego tak pragnęło niemieckie establishment finansowe.]
Niemiecka elita finansowa, która postrzega kosztowne fabryki w Zagłębiu Ruhry jako mało rentowne aktywa i rozpoczęła ten proces deindustrializacji przez wycofanie z niemieckiej energii jądrowej, jest obecnie coraz bardziej osaczana przez przytłaczające amerykańskie praktyki handlowe. Groźba wykluczenia z rynku amerykańskiego przez cła i dotacje w stylu IRA [Inflation Reduction Act z 2022 roku] ery Bidena oraz nieunikniona konieczność dostępu do chińskiego rynku stają się momentem prawdy. Decyzja dotycząca kapitału wydaje się prosta:
Deindustrializacja, finansjalizacja i dywersyfikacja aktywów między Chinami a USA.
W tym kontekście mówienie UE o tak zwanym „De-Risking” [w celu rzekomej ochrony przed ryzykiem] w odniesieniu do Chin jest jedynie politycznym pretekstem.
Pod groźbą wykluczenia z amerykańskich rynków, na przykład BMW i Mercedes już zaczęły przenosić swoje produkcje baterii i pojazdów elektrycznych na amerykańską ziemię. Raport Rhodium Group ujawnia jednak, że ci producenci samochodów, mimo obietnic miliardów na nowe fabryki w Południowej Karolinie, jednocześnie coraz bardziej stawiają na Chiny.
„Jak nigdy dotąd, inwestycje UE w Chinach są napędzane przez Niemcy i ich producentów samochodów. Niemieckie bezpośrednie inwestycje zagraniczne w pierwszej połowie 2024 roku stanowiły 57% wszystkich inwestycji UE w Chinach, 62% w 2023 roku i rekordowe 71% w 2022 roku. Napędzały to inwestycje w sektorze motoryzacyjnym, które od 2022 roku stanowią około połowy wszystkich inwestycji UE w Chinach.”
Źródło: Don’t Stop Believin’: Niezatrzymany wzrost niemieckich inwestycji za granicą w Chinach
To nie jest dywersyfikacja, lecz racjonalna i wyważona ucieczka kapitału. „Deindustrializacja” Europy stanowi celowe działanie na dwóch frontach:
Na froncie zachodnim zalegalizowana architektura handlowa Waszyngtonu i dotacje finansowe działają jak vacuum, które wciąga wysokiej jakości gałęzie produkcji oraz żąda danin za energię i bezpieczeństwo.
Na froncie wschodnim niemiecka elita finansowa, symbolizowana przez rząd Merza, wciąż stawia wszystko na Chiny.
W kontekście tym [niemiecki] deficyt handlowy [2025] w wysokości 89,3 miliardów euro [z Chinami] jest po prostu ceną za interesy, aby zapewnić globalny zwrot z kapitału. To cena, którą trzeba zapłacić za dostęp do wielkości, gęstości łańcuchów dostaw i bliskości rynków, które oferuje Chiny, a jednocześnie za możliwość zaspokojenia coraz bardziej pasożytniczych USA:
Przemysł europejski nie tylko podupada – jest systematycznie demontowany!
Elita finansowa może uzyskiwać wyższe zyski tylko poprzez zasilanie amerykańsko-militarnych kompleksów i włączanie się do chińskich łańcuchów dostaw. Koszty społeczne…
… związane z osłabieniem klasy średniej oraz utratą kwalifikowanych miejsc pracy są jedynie skutkami ubocznymi!
W takich „projektach Greenfield” [chodzi o projekty na „zielonej łące”, które rozpoczynają się od zera, jak w USA]…
… w Chinach i USA grzebane są resztki starego niemieckiego modelu przemysłowego!
To jest ostateczna faza finansjalizacji Niemiec i w dalszej perspektywie całej gospodarki UE. Projekt europejski, który kiedyś był reklamowany jako potencjalna przeciwwaga, zamienił się w klub debatowy, który przewodniczy własnemu ekonomicznemu rozdrobnieniu. UE-Europa staje się obecnie rynkiem zamkniętym dla amerykańskich towarów oraz talentów dla amerykańskich korporacji, podczas gdy jej własne, niegdyś wiodące na świecie firmy zapewniają sobie przetrwanie finansowe, integrując się dokładnie w tym ekosystemie Chin, który ich politycy potępiają. Kontynent nie tylko zostaje zdegradowany, ale wręcz usuwany:
Ekonomiczna suwerenność kontynentu jest likwidowana pomiędzy Waszyngtonem a Pekinem!
Źródło: Raport Rhodium Group: TUTAJ: HIER
Tłumaczenie: UNSER-MITTELEUROPA
O autorze: Ryan Perkins jest analitykiem i redaktorem Global Economic Indicator. Mieszka w Pekinie. Jego analizy były publikowane w międzynarodowych mediach, takich jak „The Atlantic Magazine”, i były wykorzystywane przez firmy oraz think tanki. Jego blog na Substack zdobył 49. miejsce w kategorii „Wiadomości światowe i polityka”.
Książka „Duch w maszynie” autorstwa Ryana Perkinasa dotycząca kapitalistycznej technokracji, która często jest mylona z marksizmem | Źródło: ryanperkins.substack.com
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
U P A D E K E U R O P Y !
***
W języku niemieckim ukazała się nowa książka
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
***
Weitere Informationenhier unter Transparenz-Bekanntmachung)
