Roosevelt (li), Churchill (Mitte) i Stalin (re) przed tortem urodzinowym z 69 świeczkami | Foto: Lt. Lotzof, Imperial War Museum, E. 26640
30.11.1943 w związku z konferencją w Teheranie (28.11. do 1.12.1943) odbył się wieczorny przyjęcie o światowym znaczeniu: Było to możliwe, ponieważ przywódcy USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii mogli po raz pierwszy spotkać się razem podczas II wojny światowej.
Od konferencji teherańskiej do zimnej wojny po 1945 roku
REDACJA | Minęło dużo czasu, zanim „Wielka Trójka” – USA, ZSRR i Wielka Brytania – mogła uzgodnić osobiste spotkanie w Teheranie. Tylko w ścisłej tajemnicy trzej przywódcy dotarli na spotkanie:
– Stalin wyruszył pociągiem do Baku, skąd kontynuował podróż do Teheranu dwoma samolotami, w towarzystwie 27 myśliwców.
– Roosevelt przybył na lotniskowcu Iowa do Oranu w Algierii, skąd samolotem udał się do Kairu, aby tam wstępnie spotkać się z Churchillem.
28 listopada wszystkie trzy delegacje przybyły do Teheranu, aby na konferencji pod kryptonimem „Eureka” omówić ostatnie dwa lata wojny oraz nowy porządek świata przez osobisty dialog.
Franklin D. Roosevelt, dla bezpieczeństwa, przyjął zaproszenie Stalina na nocleg w budynku ambasady radzieckiej, podczas gdy Churchill znalazł swoje kwatery w siedzibie pobliskiej brytyjskiej misji, która znajdowała się naprzeciwko radzieckiej placówki dyplomatycznej.
Krótka i dyskretna droga bezpośrednio do Stalina w czasie pobytu w Teheranie pozwoliła Rooseveltowi na osobiste spotkanie z nim.
Wszystkie trzy delegacje spotkały się na swoich naradach w wspólnej „strefie bezpieczeństwa” sowiecko-brytyjskiego kompleksu dyplomatycznego.
Agendą i cele konferencji teherańskiej
Od 28 listopada do 1 grudnia 1943 w Teheranie nie tylko kwestia otwarcia drugiego frontu przez lądowanie alianckich wojsk w Francji była w centrum uwagi, ale także rozwój i realizacja porządku powojennego. W tym sensie podczas konferencji w Teheranie omówiono szereg ważnych tematów o istotnym znaczeniu. Decyzje lub wstępne rozmowy dotyczyły zwłaszcza następujących kwestii:
– Odrzucenie brytyjskiej strategii bałkańskiej na rzecz operacji Overlord, zaplanowanej na maj 1944, a faktycznie przeprowadzonej przez lądowanie wojsk alianckich w Normandii 6 czerwca 1944.
– „Deklaracja w sprawie Iranu” dotycząca jego przyszłej niepodległości.
– Ustalenie granic dla Polski wzdłuż linii Curzona (na wschodzie) i Odry (na zachodzie).
– ZSRR ogłosi wojnę Japonii po kapitulacji Niemiec.
Źródło: Mapa z Wikimedia Commons – licencja Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported
– Dyskusja na temat reformy Niemiec poprzez zniszczenie Prus – zobacz mapy powyżej.
Roosevelt popierał podział Niemiec na państwa: Prusy, Hanower, Hesja, Saksonia, Bawaria oraz międzynarodową strefę (Ruhr i Saar). Churchill przeciwnie, postrzegał utworzenie Republiki Dunaju, która miałaby obejmować część niemieckich terytoriów i był za zniszczeniem Prus.
Stalin nalegał na zachowanie jedności Niemiec, jednak ostateczne rozwiązanie tej kwestii nie mogło zostać osiągnięte na konferencji teherańskiej: temat został przekazany do dalszego rozpatrzenia Londyńskiej Komisji, w której reprezentowali się przedstawiciele „wielkiej trójki”.
– Realizacja ONZ pod „nadzorem” USA, Wielkiej Brytanii, ZSRR i Chin!
Obiad urodzinowy Winstona Churchilla 30.11.1943
Urodziny Churchilla, który 30 listopada 1943 kończył 69 lat, miały miejsce w trakcie konferencji teherańskiej. Z tej okazji jubilat zaprosił 33 wysokich przedstawicieli z delegacji USA, ZSRR i Wielkiej Brytanii jako swoich gości do brytyjskiej ambasady na wieczorny obiad. Lista znakomitych gości była imponująca i obejmowała następujące osoby:
Franklin D. Roosevelt, Joseph V. Stalin, Anthony Eden, Harry L. Hopkins, Sgt. Robert Hopkins, Elliott Roosevelt, Adm. William D Leahy, Comdr. Thompson, Charles E Bohlen, Flota Adm. Cunningham, Pani Oliver, Adm. Ernest J. King, Sir Alexander Cadogan, Maj. Birse, Marszałek Sir John Dill, W. Averell Harriman, Lord Moran, Gen. Henry H. Arnold, Lt. Gen. Ismay, Maj. John Boettiger, Mr. Holman, John M. Martin, Lt. Gen. Somervell, Gen Brooke, Mr. Berezhkov, Marszałek Woroszyłow, Sir Reader Bullard, Komisarz Mołotow, Sir Archibald Clark Kerr, John G. Winant, Naczelny Marszałek Portal, Gen. George C. Marshall, kpt. Randolph Churchill.
Maj. John Boettiger, który uczestniczył w przyjęciu, sporządził protokół:
Memorandum Boettigera dotyczące obiadu urodzinowego
30.11.1943, godz. 20:30 w Teheranie w języku niemieckim
33 członków amerykańskiej, brytyjskiej i radzieckiej delegacji konferencji teherańskiej zebrało się z okazji 69. urodzin pana Churchilla na kolację…
Było oczywiste, że obecni zdawali sobie sprawę, że osiągnięto historyczne porozumienie. Ta świadomość znalazła również odzwierciedlenie w oświadczeniach i przemówieniach. Za tym kryło się poczucie, że nawiązała się fundamentalna przyjaźń, która mogła mieć trwały charakter.
Wielki i intensywnie odczuwany optymizm wydawał się opierać na przekonaniu, że istnieje prawdziwa nadzieja na lepszą przyszłość dla świata, o ile te trzy narody będą współpracować, co leżało w ich żywotnym interesie.
Prezydent Roosevelt siedział po prawej stronie premiera [Churchilla], a marszałek Stalin po jego lewej stronie. Wszystkie przemówienia miały formę toastów, zgodnie z rosyjskim zwyczajem oraz polityką, która została ustalona podczas kolacji z Stalinem w radzieckiej ambasadzie w niedzielę [poniedziałek]-wieczorem.
Prezydent [Roosevelt] rozpoczął uroczystości pierwszym toastem, przy czym w nietypowym odstępstwie od zwykle praktyki, zamiast gospodarza, wygłosił tradycyjny toast za króla. Prezydent powiedział, że jako stary przyjaciel króla Jerzego, poprosił pana Churchilla o przywilej wygłoszenia toastu.
Premier [Churchill] serdecznie uhonorował prezydenta w sposób oficjalny i osobisty, nazywając go człowiekiem, który całe swoje życie poświęcił obronie słabych i potrzebujących oraz promowaniu wielkich zasad, na których opiera się nasza demokratyczna cywilizacja. Następnie wygłosił toast za marszałka Stalina, mówiąc, że zasługuje on na miejsce obok wielkich postaci rosyjskiej historii i przysługuje mu tytuł „Stalin Wielki”.
29.11.1945, 15:45 – Churchill (w środku) pozwala brytyjskiej delegacji w obecności Roosevelta na wręczenie „Miecza Stalingradu” Józefowi Stalinowi. |
Prezydent Roosevelt mówił o swoim długoletnim podziwie dla Winstona Churchilla oraz swej radości z przyjaźni, która narodziła się pomiędzy nimi podczas ich wspólnych wysiłków w tej wojnie.
Marszałek Stalin powiedział, że wszelkie mu przyznane zaszczyty w istocie należą się rosyjskiemu narodowi: Łatwo jest być bohaterem lub wielkim przywódcą, kiedy ma się do czynienia z ludźmi takimi jak Rosjanie. Powiedział, że Czerwona Armia walczyła heroicznie, ale naród rosyjski nie tolerowałby innego zachowania swoich sił zbrojnych. Wskazał, że nawet ludzie o przeciętnym męstwie, a nawet tchórze w Rosji stali się bohaterami. Ci, którzy tego nie zrobili, zostali zabici.
Premier Churchill mówił o wielkiej odpowiedzialności, która spoczywała na trzech mężczyznach, mających moc dowodzenia około 30 milionami uzbrojonych mężczyzn, jak również dużą liczbą mężczyzn i kobiet wspierających ich w polach i fabrykach, co umożliwiało działalność armii. W osobistym toście za Franklina Roosevelta premier Churchill wyraził swoją opinię, że prezydent przez swoją odwagę i dalekowzroczność w 1933 roku faktycznie zapobiegł rewolucji w Stanach Zjednoczonych. Wyraził swoje uznanie dla sposobu, w jaki prezydent prowadził swój kraj przez „burzliwy nurt sporów partyjnych i wewnętrznej polityki wśród gwałtownych swobód demokracji”.
Wśród wielu toastów wieczoru był także toast prezydenta Roosevelta za Sira Alana Brooke’a, szefa sztabu brytyjskiej armii. Marszałek Stalin stał z innymi, trzymając jednak kielich w ręku: Po tym, jak inni wypili, pozostał [Stalin] na miejscu i powiedział, że chce przyłączyć się do toastu za generała Brooke’a, ale chciałby również zgłosić kilka uwag:
Marszałek Stalin uhonorował wielkość generała, jednak z przymrużeniem oka wyraził ubolewanie, że Sir Alan jest nastawiony wrogo wobec ZSRR i przyjmuje groźną i podejrzliwą postawę wobec Rosjan. Wypił za zdrowie generała, mając nadzieję, że Sir Alan „lepiej nas pozna i przekona się, że wcale nie jesteśmy tacy źli”.
Niedługo potem generał Brooke zabrał głos, aby odpowiedzieć Stalinowi i stwierdził z pewnym napięciem, że marszałek trzyma się środków, którymi Rosjanie oszukiwali wroga na froncie wschodnim. Przez większą część wojny, kontynuował, Wielka Brytania stosowała maskowanie, aby oszukiwać wroga, ale możliwe, że marszałek Stalin wzięłoby „udawane czołgi i samoloty” za rzeczywiste operacje. „To jest możliwe” – rzucił suchy komentarz Stalin, co wywołało śmiech przy stole. Jego prawdziwe życzenie, kontynuował Brooke, to budowanie bliższej współpracy z Rosjanami. „To jest możliwe” – powtórzył Stalin, „a nawet prawdopodobne”. I znów rozległ się śmiech. Zakładano, że generał Brooke zakończy toastem za marszałka Woroszyłowa, szefa sztabu rosyjskiego, jednak zamiast tego całkowicie zatracił się w tym [stylu?] i nagle wzniósł toast za admirała Leahy’a.
Churchill pośrednio zauważył ten incydent i wydawał się gotów złagodzić jego skutki. W następnym toście zauważył, że słyszy propozycje dotyczące zmieniających się warunków politycznych na świecie. Powiedział, że nie może z uzasadnieniem wydawać osądów co do poglądów politycznych, jakie lud amerykański wyrazi na wyborach w nadchodzącym roku. Nie zamierzał też dyskutować na temat zmieniającej się filozofii politycznej rosyjskiego narodu. Co jednak dotyczyło narodu brytyjskiego, mógł powiedzieć z pewnością, że ich „kolor twarzy staje się nieco bardziej różowy”. Stalin natychmiast wtrącił: „To jest oznaka dobrego zdrowia!”
W swoim ostatnim wystąpieniu stołowym tej nocy Churchill zwrócił uwagę na ogromne postępy, jakie dokonano w Teheranie w rozwiązywaniu światowych kwestii politycznych, wznosząc wspólny toast za prezydenta i marszałka Stalina.
Jednak zanim kolacja mogła się zakończyć, Stalin poprosił swojego gospodarza o przywilej wygłoszenia kolejnego toastu. Churchill skinął głową w zgodzie, a Stalin oznajmił, że chciałby mówić o znaczeniu „maszyny” w obecnej wojnie i wyrazić swoje ogromne uznanie dla zdolności produkcyjnych Stanów Zjednoczonych. Powiedziano mu, że Stany Zjednoczone bardzo szybko będą produkować 10 000 samolotów miesięcznie. Ta liczba powinna zostać porównana do 2 500 do 3 000 samolotów, które ZSRR, mimo wszystkich prób zwiększenia produkcji, mógł wyprodukować, oraz do podobnej liczby samolotów, które Wielka Brytania miesięcznie [tylko] produkowała.
Bez tych samolotów z Ameryki wojna byłaby przegrana, podkreślił Stalin. Wyraził swoją wdzięczność oraz wdzięczność narodu rosyjskiego za doskonałe przywództwo prezydenta Roosevelta, który przyczynił się do ogromnej produkcji machiny wojennej i jej dostarczenia do Rosji. Zakończył serdecznym toastem za prezydenta.
Następnie prezydent poprosił o możliwość dodania ostatniego słowa. Powiedział, że te spotkania w Teheranie wzbudziły nasze nadzieje, by przyszłość przyniosła lepszy świat – uregulowany świat, w którym zwykłemu człowiekowi gwarantowane byłyby możliwość pokojowej pracy i sprawiedliwego korzystania z owoców swojej pracy.
„Dziś wieczorem dyskutowano na temat naszych różnych odcieni politycznych” – powiedział. „Porównuję to chętnie do tęczy. W naszym kraju tęcza jest symbolem szczęścia i nadziei. Ma wiele różnych kolorów, każdy z nich jest unikalny, ale razem stapiają się w wspaniałą całość.”
„Tak samo jest z naszymi narodami. Mamy różne obyczaje, filozofie i style życia. Każdy z nas kształtuje swoje życie zgodnie z pragnieniami i oczekiwaniami swojego narodu.
Jednakże, udowodniliśmy tutaj w Teheranie, że różne ideały naszych narodów mogą połączyć się w harmonijną całość, która wspólnie działa na rzecz naszego własnego dobra i dobra świata.
Kiedy teraz opuszczamy to historyczne spotkanie, możemy po raz pierwszy zobaczyć tradycyjny symbol nadziei, tęczę, na niebie!”
Tłumaczenie: UNSER-MITTELEUROPA (NASZA ŚRODKOWA EUROPA)
Koniec memorandum dotyczącego obiadu na cześć Winstona Churchilla z okazji jego urodzin 30.11.1943 w Teheranie
Zrozumienie między Stalinem a Roosevelt’em, kosztem brytyjskiej polityki globalnej, nadaje trwałej spekulacji na temat nienaturalnej śmierci Franklina D. Roosevelta 12.04.1945 pewną logikę i nie daje jej spokoju aż do dziś.
W sprawie „Operacji UNTHINKABLE”, która nie pasowała ani do ducha konferencji teherańskiej, ani do linii Franklina D. Roosevelta: HIER
***
Z powodu treści książka usunięta z obiegu przez lewicową cenzurę w Niemczech!
UPADEK EUROPY !
Autor zajmuje się islamem od prawie 30 lat. Ta książka, wydana wreszcie po raz pierwszy w Polsce, pokazuje islam w całej jego nieupiękrzonej rzeczywistości jako egzystencjalne zagrożenie dla wolności i demokracji na świecie. Jeden z czytelników napisał: „Jan Sobiesky – Austriak polskiego pochodzenia, pokazuje nam w swojej nowej książce, jakie niebezpieczeństwo na nas czyha: ´niebezpieczeństwo bycia podbitym przez wyznawców faszystowskiej ideologii o podłożu religijnym, która gardzi ludzką godnością – ISLAM – (a nie ´islamizm´)!´.”Do zamówienia bezpośrednio w wydawnictwie: capitalbook.com.pl/pl/p/Upadek-Europy-Marian-Pilarski/5494
W języku niemieckim ukazała się nowa książka.
Nowa publikacja:
Maria Pilar rozlicza się z „zieloną zarazą”
Do zamówienia bezpośrednio ze strony:
https://www.buchdienst-hohenrain.de/
https://www.buchdienst-hohenrain.de/product_info.php?products_id=1887
NASZA MITTELEUROPA jest publikowana bez irytujących i zautomatyzowanych reklam wewnątrz artykułów, które czasami utrudniają czytanie. Jeśli to doceniasz, będziemy wdzięczni za wsparcie naszego projektu. Szczegóły dotyczące darowizn (PayPal lub przelew bankowy) tutaj (Details zu Spenden (PayPal oder Banküberweisung) hier.).
